لحظه های هستی ام

کجای این جنگل شب پنهون می شی خورشیدکم پشت کدوم سد سکوت پر می کشی چکاوکم چرا به من شک می کنی ، من که منم برای تو لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو دست کدوم غزل بدم ، نبض دل عاشقمو پشت کدوم بهونه باز پنهون کنم هق هقمو گریه نمی کنم نرو آه نمی کشــــــم بشین حرف نمی زنم بمون بغض نمــی کنم ببین سفر نکن خورشیدکم ، ترک نکن مرا نرو نبودنت مــــــرگ منه ، راهی این سفر نشو نذار که عشق من و تو اینجا به آخر برسه بری تو و مــــرگ من از رفتن تو سر برسه گریه نمی کنم نرو آه نمی کشــــــم بشین حرف نمی زنم بمون بغض نمــــی کنم ببین نوازشم کن و ببین عشق می ریزه از صدام صدام کن و ببین باز غنچه می دن ترانه هام اگرچه من به چشم تو کمم ، قدیمیم گمــم آتشفشان عشقم و دریای پر تلاطمم گریه نمی کنم نرو آه نمی کشــم بشین حرف نمی زنم بمون بغض نمـی کنم ببین

آمدم تا به تو آویزم لیک دیدم که تو آن شاخه بی برگی لیک دیدم تو در چهره ی امیدم خنده ی مرگی روزها آمدند و رفتند و من دگر خود نمی دانم کدامینم آن من سرسخت مغرورم یا من مغلوب دیرینم

آنچه بر من گذشت

دی 1387
بهمن 1387
اسفند 1387
فروردین 1388
اردیبهشت 1388
خرداد 1388
بهمن 1388

قاصدک هیلدا

یاهو مسنجر

هم صداهای من

بابک
بد سکتور
من با تو غزل می آفرینم
پسری به نام میلاد
شخص ثالث
عاشق بدشانس
غریبه آشنا
isis
***
حضرت عشق
حسرت عشق
پردیس عشق

هم راز من شو


دوشنبه 28 اردیبهشت ماه سال 1388

او سرد و من گرم... من سرد و او گرم.. چه فرقی دارد؟!!!... مهم تعادل گرمایی ست که با هم خواهیم داشت

نوشته شده توسط هیلدا در ساعت 01:01


::طراح قالب::

خدا جون قسمت می دم به خودت که از همه پا ک تر و قشنگ تر و مهربون تر و مقدس تری.دلم می خواد اون جوری تو زندگیم سربلندم کنی که اگه فردا روزی قرار شد نباشم اینجا و اومدم پیش خودت ازت وقت نخوام برگردم تا یه توشه ای واسه اونجام جمع کنم .یعنی خدا جونم خودت یه کاری کن پیشت سرم پایین نباشه